Situado xunto á canle do rÃo Umia, o Balneario Acuña é un establecemento histórico, que destaca pola súa arquitectura con amplos miradores.
Tras unha gran reforma no ano 2007, créase unha nova galerÃa termal coas técnicas máis modernas. O hotel dispón de 60 habitacións equipadas con baño, televisión de plasma, teléfono e calefacción. Completa as súas instalacións con salóns sociais, comedor e piscina termal.
Ofrece augas cloruro fluoradas, silicatadas e bicarbonatadas, azoado termais e sulfurosas, sódico-lÃticas e radiactivas. Emanan a unha temperatura de 42 ºC.
Este apartado dirÃxese a tódalas persoas que busquen previr e paliar afeccións dermatolóxicas.
A terapia termal está indicada en patoloxÃas dermatoloxÃas pola súa importante acción a nivel cutáneo. As distintas propiedades das augas mineiromedicinais son un factor primordial para o mantemento do equilibrio orgánico que se manifesta principalmente a nivel da pel.
As aplicacións de augas termais en casos de afeccións xinecolóxicas son moi variadas xa que dependen do tipo de aplicación e a patoloxÃa a tratar. Estas aplicacións van activar e regular o sistema endocrino, activar as defensas antes posibles infeccións xinecolóxicas e regular a secreción de mucosa. Tamén está indicada en patoloxÃa bulbo-vaxinal e alteracións do PH, sendo en xeral antinflamatoria, analgésica e antiséptica.
Augas hipertermais, cuxo PH é de 6,5 e mineralización media sulfatada-sulfurosa. Atópanse en chans fangosos.
Están indicadas para afeccións articulares, como procesos reumáticos e post-operatorios do aparello locomotor, anemias, neuralgias, dermatoses prurixinosas, inflamacións alérxicas e afeccións respiratorias como a asma.
As augas sulfurosas están contraindicadas en casos de hipertensión e hemoptise.
Aplicación inhalatoria de aguas mineromedicinais, mediante aparatos especiales que producen partÃculas de vapor finÃsimas que facilitan la eliminación de secrecións de zonas más profundas cómo tráquea, bronquios o bronquÃolos.
Se utiliza para: patologÃas respiratorias e pediatrÃa.
Este apartado refÃrese a persoas que busquen relaxarse, purificarse e renovar enerxÃas. Está centrado en tres aspectos: Estrés e tensión, ansiedade e tabaquismo.
Estrés e tensión
A tensión debilita o sistema inmunolóxico, aumenta o risco de enfermidades cardÃacas, alteracións do soño, cambios no noso estado de ánimo, afecta ás nosas relacións interpersoais, xera insatisfacción e, se non se lle pon remedio, pode producir cambios severos a longo tempo como son fatÃgaa, depresión, colapso nervioso e esgotamento.
Este apartado refÃrese a persoas que busquen paliar ou previr traumatismos e os seus efectos.
A terapia termal en patoloxÃas do aparello locomotor está indicada para procesos dexenerativos, inflamatorios, traumáticos e osteoarticulares crónicos ou agudos.
A terapia termal vai ter un efecto analxésico, descontracturante, antiinflamatorio e aumenta o trofismo. Ademais da curación, unha vez instaurada unha patoloxÃa, non debemos esquecer o factor de prevención que, en patoloxÃas do aparello locomotor en idades avanzadas, vai evitar ou retardar a instauración das doenzas.
Este apartado céntrase nos nosos maiores para intentar mellorar as súas doenzas.
Como a todo paciente xeriátrico que acode ou se lle prescribe unha cura hidrotermal hai que valoralo dun modo completo: estado clÃnico, situación funcional e implicacións sociais. Como toda terapia, a hidrotermal, o primeiro que ten en conta é non danar ao paciente ou evitar polo en situacións especiais de risco, o cal no ancián é máis fácil dada a súa peculiar vulnerabilidade á tensión e calquera tipo de cambio.
Este apartado dirÃxese a persoas que busquen paliar ou previr afeccións reumáticas, é dicir; calquera doenza relacionada co aparato locomotor.
Este apartado céntrase nos tratamentos especÃficos que contribúen ao desenvolvemento e crecemento dos rapaces e rapazas.
Este apartado dirÃxese a persoas que busquen paliar ou previr enfermidades do aparello respiratorio.
A auga é moi importante nos procesos patolóxicos das vÃas respiratorias. As súas caracterÃsticas mineiromedicinais van producir unha variación nas caracterÃsticas reolóxicas das secrecións, diminuÃndo a viscosidade do moco e aumentando o movemento ciliar, provocando a expulsión das secrecións ao exterior.
Outra das indicacións das augas mineiromedicinais é o aumento das defensas do organismo e a prevención, mellorando a calidade de vida do paciente.
As patoloxÃas do aparello urinario refÃrense ás afeccións renais e das vÃas urinarias.
Neste caso existen moitas técnicas termais. Estes tratamentos equilibran a composición dos ouriños, e diminúen a dor, xa que teñen efecto analxésico.
As patoloxÃas máis comúns que se tratan con técnicas termais son a cistite, prostatite, dor renal, cálculos renais, nefropatÃa crónica, insuficiencia renal aguda ou crónica e obstrucións das vÃas urinarias.
Este apartado engloba enfermidades do aparato dixestivo ou problemas endócrinos.
As patoloxÃas dixestivas son unha das indicacións principais das augas termais xa que a súa inxesta vai regular devandito sistema. Non debemos esquecer que moitos dos tipos de augas son diuréticas e regulan a función nutricional, utilizándose en casos de colite, disfuncións dixestivas, obesidade, diabetes, etc...
As augas sulfuradas, indicadas para patoloxÃa dixestiva en xeral.
Neste apartado englóbanse os tratamentos que se utilizan para tratar as enfermidades relativas ao corazón e o sistema circulatorio.
Os tratamentos para as distintas patoloxÃas cardiovasculares varÃan dependendo do tipo de aplicación. As aplicacións de augas termais máis comúns neste tipo de patoloxÃa son:
Augas carbogaseosas en enfermos cardÃacos crónicos e compensados, arterite obliterante, enfermidades vasculares periféricas. Este tipo de auga vai aumentar a contractibilidade miocárdica e é vasodilatadora.
Este apartado dirÃxese a persoas que busquen paliar ou previr patoloxÃas do sistema nervioso e as súas enfermidades. Entre elas atópanse a ansiedade patolóxica e a depresión.
Ansiedade patolóxica
Existe unha ansiedade patolóxica, na que a resposta é inapropiada ante calquera estÃmulo e se acompaña de inseguridade. Unha vez que cesa o estÃmulo, visto como perigo, non cesa a ansiedade, á diferenza da ansiedade non patolóxica.
Augas minerais de moi débil mineralización e de diferente aplicación segundo sexan termais ou frÃas. As termais (mais de 20 °C) son, xeralmente de uso externo en forma de baños, debido a súa acción sedante e analxésica, mentres que as frÃas (menos de 20 °C) inxÃrense, conseguindo un efecto diurético que facilita o arrastre de sedimentos, dificultando o depósito de cálculos e favorecendo a súa eliminación. Están indicadas en litÃase renal e infeccións urinarias.
Produción de vapor que se aplica ó corpo humano con fins terapéuticos.
UtilÃzase en: patoloxÃas respiratorias, dermatoloxÃa e vida cotiá.
Aparato para ximnasia pasiva que exercita os músculos mediante vibracións ofrecéndonos mellorar a nosa figura e activar o rego sanguÃneo.
UtilÃzase para: dermatoloxÃa, patoloxÃas cardiovasculares e deporte e traumatoloxÃa e deporte.
Son augas que conteñen gas ácido carbónico libre.
Teñen un sabor vivo picante que estimula as mucosas, favorecendo a secreción e motilidade gástrica, a secreción intestinal e a saÃda da bile.
En forma de baños producen un efecto vasodilatador arterial distal, polo que están indicadas na rehabilitación de vasculopatÃas periféricas.
