Este apartado céntrase nos nosos maiores para intentar mellorar as súas doenzas.

Como a todo paciente xeriátrico que acode ou se lle prescribe unha cura hidrotermal hai que valoralo dun modo completo: estado clínico, situación funcional e implicacións sociais. Como toda terapia, a hidrotermal, o primeiro que ten en conta é non danar ao paciente ou evitar polo en situacións especiais de risco, o cal no ancián é máis fácil dada a súa peculiar vulnerabilidade á tensión e calquera tipo de cambio.

A atención hidrotermal non ten só indicacións terapéuticas, senón cada vez máis se valoran os resultados preventivos e potenciadores da rehabilitación. Tampouco o termalismo é unha indicación social, como complemento de actividades de lecer para encher o tempo libre dos xubilados, menosprezando o papel estritamente médico-sanitario do termalismo. A cura balnearia debe ser unha prescrición médica indicada por un experto coñecedor da persoa que o necesita.

O ancián tende ao repouso, a moverse cada vez menos e os que acoden aos balnearios van coa mentalidade de facer unha cura de repouso, de forma que se non se lles mobiliza, educa e adestra desde os primeiros días, tratarán de ter un comportamento sedentario, de inactividade que non só non lles beneficiará en nada, senón que fará contraproducente a estancia, pois é posible que engorden, e ao gañar peso dificilmente mellorarán de saúde.

Os nefastos efectos do sedentarismo e a inmobilidade sobre o envellecemento osteoarticular son ben coñecidos, por iso os especialistas recomendan que a mobilidade no balneario e os seus arredores estea ben planificada, sendo indispensable. Por iso, á vez que tomar as augas ou os baños hai que procurar que non falte unha ximnasia de mobilización e mantemento adaptada a cada caso. Os músculos do envellecido non só son capaces de realizar a rehabilitación de funcións, senón tamén dun adestramento progresivo.

O paseo, o camiñar é outra forma de mobilización máis simple, sempre que sexa posible ao aire libre, en camiño acondicionado, sen riscos de caídas ou outros accidentes, co obxectivo se é preciso de mellorar a calidade da marcha.

O descanso prolongado facilita o desenvolvemento de artrose, polo que só se manterá en situacións de inflamación aguda severa e o menor tempo posible, segundo aconsellan os médicos destes centros termais. O movemento é necesario para a nutrición do cartílago e para evitar as atrofias da cápsula articular.

Sobre a dinámica destes procesos, impedíndoos ou retardándoos, e sobre as súas consecuencias está demostrado que actúan as augas mineiro medicinais combinadas con fisioterapia ou kineobalneoterapia, non só esta debe aplicarse polos seus compoñentes hidromecánicos e térmicos, senón que á vez certas augas en inxesta contribúen á rehidratación e remineralización do individuo de idade avanzada, que é moi común teña un déficit hídrico e de elementos fundamentais para o metabolismo do tecido óseo e articular.

A utilización das propiedades físico-químicas dun auga termal, combinándose os métodos de reeducación aproveitando o efecto da presión hidrostática e da calor da auga constitúe unha das formas terapéuticas prevalecentes nas indicacións máis eficaces das curas das curas hidrotermais en xeriatría.

Unha persoa mergullada neutraliza o seu peso ata un 80% se se mergulla ata o pescozo e ata un 50% se o fai ata a cadeira. A simple inmersión facilita a mobilidade articular e a función muscular. Hai numerosas investigacións que demostran experimentalmente devandito beneficio en articulacións tan importantes como os xeonllos, cadeiras vértebras dorsais, etc. A flotación contrarresta a sobrecarga muscular.

Ademais as augas tépedas, nunca demasiado quentes, son boas en pacientes xeriátricos, teñen un efecto vasodilatador mellorador da circulación periférica, xeralmente deficiente na maioría dos maiores, e máis aínda se teñen unha acusada patoloxía arteriosclerósica en extremidades inferiores.

O efecto analxésico e relaxante, doutra banda da auga quente, permiten ao ancián, que está percibindo a diminución do seu peso corporal polo efecto hidrostático citado, unha maior liberdade e amplitude de movemento, que facilita a boa realización dos exercicios baixo a dirección dun monitor.